» Muggen.

Zzzzzzzzzzz

02.00 uur: Je wordt wakker van een luid gezoem. Hmm.

Zzzzzzzzzzz

02.34 uur: Weer dat irritante gezoem. Slaperig zwaai je wat om je heen met je armen in de hoop dat dat gezoem verdwijnt.

Zzzzzzzzzzz

03:12 uur: Wat ís dit? Waarom houdt dat gezoem je wakker terwijl jij je nachtrust oh-zo-hard nodig hebt?

Zzzzzzzzzzz

03:50 uur: Nu is het niet leuk meer. Je stapt uit bed en doet het licht aan. Je pakt het eerste de beste voorwerp om dat beest dood te meppen. Natuurlijk. Hij is spoorloos verdwenen.

Zzzzzzzzzzz

04:10 uur: Genoeg. You are going down you psycho creep.

Sportdagen

sport·dag de; m -en (ond) jaarlijkse dag waarop leerlingen sportieve tests moeten afleggen.

Eens per jaar is het zo ver: de dag waarop je een dag lang alleen maar lichamelijke inspanningen moet verrichten. Van voetbal tot hockey, van softbal tot turnen, en van zwemmen tot hardlopen. Zo’n dag is voor mij niet bepaald een dag waar ik dol op ben. Maar waarom? Dat zal ik je eens haarfijn uitleggen.

1. Leraren
Niets is zo irritant als leraren die lekker langs de zijlijn staan toe te kijken hoe jij je inspant. Natuurlijk verdienen die leraren dat op zijn tijd, zul je misschien wel zeggen, ze moeten nou eenmaal de pubers van tegenwoordig lesgeven. Maar ho eens even – WIJ zijn toch echt degenen die al die saaie lesuren doorstaan.

2. Het weer
Er is altijd wel iets wat niet goed is aan het weer. Misschien ligt het aan wij Nederlanders, misschien om het feit dat de meeste scholen de sportdagen precíes op een dag laten vallen wanneer het rot weer eens. Want hallo, zou die wind niet eens weg kunnen gaan? Zou die regen even iets minder kunnen of zou het teveel van het goede zijn om even (al was het maar héél even) het zonnetje te laten schijnen?

3. De inspanning
Een beetje lichamelijke inspanning op zijn tijd is goed voor ons allemaal. Maar urenlang rennen en zweten totdat je er bij neervalt is naar mijn mening ook niet bepaald gezond. Nu denk je misschien dat je lekker rustig aan kan doen (want ze kunnen het vast wel zonder je), maar ik verzeker je: je verandert snel van gedachten wanneer leraren een bijzonder boze blik op je werpen: “wil je soms een onvoldoende?”

4. De kritiek
“OVERSPELEN DIE BAL!”
“Holy crap wat ben JIJ stom.”
“Laat hem nou niet doorgaaan!!”
Omdat er altijd van die enorm fanatieke leerlingen tussen zitten zul je dit soort opmerkingen geregeld horen op een Sportdag. Een keertje is natuurlijk niet erg, ik ga niet dood van een beetje kritiek. Maar hoor eens: ik kan er ook niks aan doen dat JIJ niet tegen je verlies kan.

Ik ben eruit: meestal zijn sportdagen niet zo aan mij besteed. Behalve die van gister, want ondanks dat mijn team alles verloor met voetballen, heb ik wel buiten gezwommen en konden we tussendoor van het heerlijke weer genieten.
Ohja, het leukste van allemaal: ik kwam onder het hardlopen uit.

» Sunshine.

De zon schijnt als een groot geel schijnend… eh… warm planeetachtig ding dat in lichterlaaie staat.

YESSSSSSS!

» Wiskundeknobbel where are u?

Het is half 7 geweest en je hebt net gegeten. Tevreden ga je weer op je bureaustoel zitten, hopend op het moment dat die ene persoon zich aanmeld. De zon gaat onder en het word zo langzamerhand donkerder in je kamer. Je knipt je bureaulamp aan, zet nog een leuk muziekje op en begint te surfen op internet. Af en toe hou je de tijd in de gaten, minuten kruipen voorbij. Voor je het weet is het 10 voor 7.
Om 7 uur heb je met jezelf afgesproken om wiskunde te gaan doen. Dit keer écht. Het moet. Want je loopt zo ver achter dat het niet leuk meer is.

Treurig genoeg ben je niet met een wiskundeknobbel geboren en heb je vaak de grootste moeite om je in de les te concentreren. Want ja, kletsen met vriendinnen over jongens is natuurlijk veel leuker dan wiskundesommen maken. Je leraar is daar iets minder blij mee, hij wijst je er een paar keer op dat je nu écht aan je wiskundesommen moet. Natuurlijk zeg je braaf ‘ja’, maar uiteindelijk doe je nog steeds niks. Je leraar laat het zo, en jijzelf vind het ook wel best. Die sommen komen later wel.

En toen waren er alweer bijna 5 minuten om. Over 5 minuten ga je aan je wiskunde. Over 5 minuten ga je écht aan je wiskunde. Over 5 minuten MOET je aan je wiskunde want anders kom je in de problemen. Hou toch je mond, brein, laat me genieten van die laatste 5 minuutjes achter de computer!

Mokkend besluit je om 1 minuut over 7 de computer af te sluiten, om vervolgens aan je wiskunde gaan. Het liefst zat je nu achter msn met die ene persoon te praten. Als diegene zich tenminste aanmeldt.

Nee jongens, dat wiskunde hoeft van mij allemaal niet.

» It still hurts.

I would hold you in my arms
I would take the pain away
Thank you for all you’ve done
Forgive all your mistakes
There’s nothing I wouldn’t do
to hear your voice again
Sometimes I wanna call you
but I know you won’t be there.

There’s nothing I wouldn’t do
to have just one more chance
To look into your eyes
and see you looking back.

- Christina Aguilera ~ Hurt

» Spanje vs. Nederland.

Zoals sommige van jullie misschien wel weten, kwamen er vorige week Spaanse mensen hier voor de uitwisseling. Dit was echt iets waar ik al heel lang naar uitkeek en uiteindelijk was het zo ver: ze kwamen hier op donderdag 12 februari 2009. Toen de leraar ons meldde dat de bus er bijna aankwam, gingen we allemaal (we waren met een stuk of 25 man) naar buiten. In de kou. Zonder jas. Want ja, je wil er natuurlijk wel bijzijn als de bus de hoek om komt.
Dat gebeurde, een kleine 10 minuten later kwam de bus om de hoek. Van de zenuwen begonnen we massaal te gillen (behalve de jongens, haha).

De week was geweldig, een ontzettend lief meisje kwam bij ons in huis. Haar naam is Júlia en ze is maar 2 dagen ouder dan ik. We dansen allebei, ik doe streetdance en zij doet hiphop. We hebben precies dezelfde muzieksmaak. Zij heeft een zusje van 6, ik een broertje van 7. Onze ouders werken allebei voor de gemeente. Toevallig hè?

De tijd ging vreselijk snel, we leerden elkaar steeds beter kennen, we gingen naar Amsterdam, organiseerde filmavondjes, hadden 2 disco’s, gingen schaatsen, hadden gewoon les, kookten met zijn alle een Spaans diner voor de ouders enzovoorts.

Het is bijna ongelofelijk hoe goed iedereen bevriend is geworden met elkaar. We missen ze dan ook ontzettend. De groep is zo ontzettend leuk. Over 52 dagen precies vertrekken wij naar Spanje.

Ik heb er zo’n zin in.

Omdat ik dit nooit meer zal vergeten!

» Bevestiging.

Heeeel graag zou ik willen, dat er nog iets is na de dood. Dat je daadwerkelijk door zo’n tunnel gaat met een lich aan het einde. En dat je dan in de hemel komt, of op een andere mooie plek.
Heeeel graag zou ik willen, dat dode mensen op je neerkijken. Dat ze waken over hun nabestaanden, over de mensen die zoveel tranen om hun gelaten hebben.
Heeeel graag zou ik willen, dat als je zelf doodgaat, dat je de mensen die je gedurende je hele leven verloren bent weer ziet. Dat zou me namelijk geruststellen.

Ik zou willen dat iemand dit voor me kon bevestigen.

» Biologie.

Ik wil een machine die je kan aansluiten op je hoofd.
Met een scanner eraan, zodat hij mijn hele biologieboek kan scannen. En dan moet je een soort helm op je hoofd doen. En moet je op een knopje drukken. Vervolgens programmeert dat ding alle gescande informatie in je hoofd.
En zorgt het ervoor dat je het de komende 24 uur niet vergeet.

» Betekenis.

Ja·co·bijn (de (v); -en) 1. persoon van het vrouwelijke geslacht; 2. behulpzaam;  3. vriendelijk en goed van karakter; 4. prachtig, bijzonder mooi 5. vriendin voor het leven.

» 2009.

Gelukkig nieuwjaar! Het is alweer 2009, wat is dit jaar ontzettend hard gegaan. Het lijkt nog wel vorige maand dat het zomer was. Sinterklaas, de kerstboom, oliebollen en vuurwerk; het is allemaal weer voorbij. Wat ik ergens ook wel lekker vind, dat alles achter de rug is. Ik geniet ervan hoor en ik vind de feestdagen altijd erg gezellig, maar het is ook wel weer fijn dat alles nu gaan we weer rustig aan doen, de feestdagen zijn immers niet zo lief voor je portemonnee.

Verder heeft het altijd wel wat, de feestdagen. Al zijn er een heleboel mensen die er niks aan vinden, ik vind het elk jaar weer gezellig en de sfeer is altijd zo leuk. Huizen zijn versierd met mooie kerstverlichting, overal zie je de mooiste kerstbomen en als oud en nieuw in zicht komt worden er massaal oliebollen gegeten en vuurwerk gekocht. En als het eenmaal zover is en je vuurwerk aan het afsteken bent rijden er af en toe mensen langs op de fiets, van een jaar of 18. We kennen elkaar niet, we hebben elkaar misschien nog nooit gezien maar toch wensen we elkaar een gelukkig nieuwjaar.

En dan hebben we natuurlijk nog de goede voornemens:

1. Mijn kamer netjes houden
2. Leuke jongens ontmoeten
3. Me niet meer anders voordoen dan ik ben
4. Meer gaan sporten
5. Positiever denken
6. Beter voor de konijnen zorgen
7. Een eigen website beginnen

Ik zeg niet dat alles gaat lukken, ik hoop wel dat aan het einde van van dit jaar trots op mezelf kan zijn en dat 2009 een prachtig jaar gaat worden.