“You can shed tears that she is gone,
or you can smile because she has lived.
You can close your eyes and pray that she’ll come back,
or you can open your eyes and see all she’s left.
Your heart can be empty because you can’t see her,
… or you can be full of the love you shared.
You can turn your back on tomorrow and live yesterday,
or you can be happy for tomorrow because of yesterday.
You can remember her only that she is gone,
or you can cherish her memory and let it live on.
You can cry and close your mind,
be empty and turn your back.
Or you can do what she’d want:
smile, open your eyes, love and go on.”

Dit is zo’n typische quote die ik enige tijd geleden tegenkwam op het internet, en hem maar niet uit mijn hoofd kon zetten. Ik leef vandaag, want niemand heeft me morgen beloofd. Op het eerste gezicht lijkt het niet zo bijzonder. Een beetje treurig misschien zelfs, want de vraag is of we de dag van morgen zullen meemaken.

Ondanks die onzekerheid vind ik niet dat deze quote gezien moet worden als iets negatiefs. Eerder juist positief. Leef vandaag. Doe je ding. Wees niet bang. Lééf. Dat is waar het om gaat. Je kunt eeuwig blijven dromen, maar waarom zou je je dromen niet waarmaken? Wie houdt je tegen?

Daar zat ik dan, drie jaar geleden, achter mijn computer. Het was zomer en ik had een gebroken hart. Nee mensen, dat kwam niet door een jongen, ik was pas net veertien. Mijn oma lag op sterven. Ze had kanker. Een aantal dagen voordat zij stierf maakte ik een WordPress blog aan. Waarom? Ik hield van schrijven en had behoefte op mijn eigen plekje op het wereld wijde web. Om die reden startte ik dit blog genaamd Ring The Alarm.

De eerste paar maanden was ik actief aan het bloggen. Ik schreef over het verlies van mijn oma, de dag waarop ik weer naar school ging en andere random onderwerpen. Ook songteksten passeerden de revue; ik kon (kan) nou eenmaal niet zonder muziek. En soms heb je gewoon even geen inspiratie voor een noemenswaardige blogpost.

Om een lang verhaal kort te maken: Ring The Alarm bestaat al een hele poos. Ik begon als een onzeker meisje en pak de draad weer op nu ik drie jaar ouder ben. That’s right. Ik ben zeventien, studeer, weet wat ik kan en wie ik ben. Ongeveer dan.

Wat mij verder nog rest is het schrijven van een paar afsluitende zinnen. Zo doen wij dat. Ik hoop jullie de komende weken (maanden?) weer te kunnen vermaken met blogposts. Mocht dat niet lukken, ja.. dan is dat jammer. Heel jammer. Ik ga in ieder geval mijn best doen!

Lots of love,
Melissa

So love the people who treat you right
and forget about the ones who don’t.
And believe that everything happens for a reason

if you get a change
take it
if it changes your life
let it.

Nobody said it would be easy
They just promised it would be worth it.

Op dit moment is dat niet echt het geval, vandaar dat ik voor 2011 weer wat goede voornemens heb opgesteld. Hier komen ze:

1. Me minder aantrekken wat anderen van mij vinden (en me minder schuldig voelen om kleine dingen)
2. Positiever zijn
3. Afvallen richting de 62 kilo
4. Proberen om 3 keer per week te sporten (zumba, hardlopen, streetdance)
5. Mijn hart volgen
6. Alles uit het leven halen wat er in zit
7. Beter voor de konijnen zorgen
8. Meer fruit en groenten eten

Dat zijn er heel wat hè? Ik heb geen idee of alles gaat lukken, maar ik hoop natuurlijk van wel. Ik ga in elk geval mijn best doen.

Wat ik verder in het nieuwe jaar sowieso wil doen is een zelfverdedigingscursus doen, op zumba, en ik moet echt eens bellen naar Cesar Therapie voor mijn rug en nek.

Hopelijk kijk ik aan het einde van 2011 met een tevreden gevoel terug op het jaar, en ben ik trots op mezelf. Ik ben benieuwd wat 2011 me gaat brengen.

Ik wens jullie allemaal een heel fijne jaarwisseling!

You look into the mirror and you love your great smile,
groove in style gorgeous but
did you ever fix a broken heart with love?